Klimaatverandering = oorlog
Geplaatst door wdidden op 28 mei 2008
Voor de eilandjes in de Stille Zuidzee is de stijging van de zeespiegel nu al even bedreigend als een oorlog. De kans is groot dat vele mensen halsoverkop zullen moeten vluchten en geconfronteerd zullen worden met het verliezen van hun bezittingen, het uiteenvallen van hun familie en een schamel, onzeker vluchtelingenbestaan.
De verwachte klimaatveranderingen vormen een ernstige bedreiging voor de wereld. Niet alleen op milieu-, sociaal een economisch vlak, maar ook op het vlak van vrede en veiligheid. Dat zei de secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon in april 2007 op een hearing van de Veiligheidsraad over de impact van de klimaatverandering. Overstromingen of droogtes zijn vaak de laatste ‘druppel’ die de emmer doen overlopen en aanleiding geven tot massale migraties. Zeker in landen die al te kampen hebben met smeulende conflictsituaties, armoede en ongelijke toegang tot hulpbronnen, zwakke instellingen, een onzekere voedselbevoorrading en veel zieken als gevolg van bv. HIV/AIDS.
Uit de wetenschappelijke literatuur blijkt dat de opwarming van de aarde en de gevolgen daarvan in de komende jaren de grootste rol zullen spelen bij mensen die om milieuredenen hun leefomgeving moeten verlaten. In totaal zou het tegen 2010 al om meer dan 50 miljoen mensen gaan en in 2050 zelfs om meer dan 150 miljoen. Zeer grote aantallen dus, zeker vergeleken met de 32,9 miljoen erkende (politieke) vluchtelingen die er vandaag zijn. De grootste stroom van milieuvluchtelingen zou dus worden veroorzaakt door de aantasting van het milieu op lange termijn. Naast de opwarming van de aarde moeten we dan ook ten zeerste beducht zijn voor ontbossing, erosie, verzilting, verzanding en woestijnvorming. Een tweede grote vluchtelingenstroom zou voortkomen uit een plotse natuurlijke beschadiging van het milieu : aardbevingen, droogtes, overstromingen, orkanen, moessons, tornado’s, vulkaanuitbarstingen en tsunami’s. Grote aantallen mensen worden ook gedwongen om te verhuizen omwille van door de mens veroorzaakte milieuverstoring. Sprekende voorbeelden daarvan zijn industriële rampen zoals Tsjernobyl of Bhopal, grootschalige ontwikklingsprojecten zoals de Drieklovendam in China of het Aralmeer in Oezbekistan en Kazachstan. Een laatste milieureden om te vluchten doet zich voor als het milieu wordt ingezet in een gewapend conflict (door bv. gebieden onder water te zetten). Ongeregelde legers zetten het milieu soms in als een wapen. Bij geregelde legers bestaan er vaak afspraken om de schade aan het milieu tot een minimum te beperken, maar collateral damage is er altijd.
Overigens zijn milieuvluchtelingen niet alleen slachtoffers. Op hun beurt veroorzaken ook zij ecologische schade in een gebied of land waar ze aankomen en zich al dan niet permanent vestigen. Ze kappen er bossen en dragen bij tot erosie, droogte en overstromingen, wat dan weer leidt tot nieuwe conflicten met de oorspronkelijke bewoners. Waarmee nog eens is aangetoond dat de klimaatverandering onze veiligheid op allerlei vlakken bedreigt. Maar op de hearing van de Veiligheidsraad in 2007 beklemtoonde de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Margaret Beckett, dat het niet om een enge nationale veiligheid gaat, maar wel om een “collectieve veiligheid in een kwetsbare en steeds meer onderling afhankelijke wereld”. En dat kan in haar ogen best positief uitdraaien : “De klimaatverandering kan ons dichter bij elkaar brengen, als we wijs genoeg zijn om te verhinderen dat ze ons uit elkaar drijft”.
Bron: Duurzame Info
