Nationaal Klimaatplan ondergewaardeerd ?

Het samenwerkingsakkoord tussen de federale staat en de drie gewesten had twee doelstellingen : het installeren van een Nationale Klimaatcommissie om toezicht te houden op de coördinatie van de beleidsmaatregelen van de verschillende overheidsniveaus, en de invoering van een Nationaal Klimaatplan 2002 – 2012. De Commissie bestaat en is druk in de weer, maar het plan kan waarschijnlijk best een nieuw jasje gebruiken.

Het Nationaal Klimaatplan is opgevat als een echte catalogus van maatregelen die de federale overheid en de drie gewesten moeten nemen. Aan de hand van het Nationaal Klimaatplan moet België erin slagen om de reductiedoelstellingen inzake broeikasgassen die voortvloeien uit het protocol van Kyoto, te halen. Zes jaar na de uitwerking van het plan is er nog steeds geen tussentijdse evaluatie en het ziet er niet naar uit dat die er ooit komt. Naar verluidt wil men het plan liever herschrijven.

Eigenlijk is het niet verbazingwekkend dat men een nieuw plan wil : in 2008 is het beleid veel meer bezig met de klimaatverandering dan het geval was in 2002 en nieuwe wetenschappelijke inzichten geven voortdurend aan dat we veel ambitieuzere acties nodig hebben. Anderzijds doet het ontbreken van een evaluatie toch ook vragen rijzen. Hoe kan het complexe reductiebeleid inzake broeikasgassen worden gestuurd als er geen regelmatige opvolging is ? « Er is een ontstellend gebrek aan een evaluatie en aan instrumenten om de geïmplementeerde federale acties op te volgen », betreurt Etienne Hanon, expert klimaatverandering van de DG Leefmilieu binnen de FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu. « We kunnen bijvoorbeeld onmogelijk zeggen hoeveel ton CO2 er werd bespaard door de mogelijkheid om energiebesparende investeringen fiscaal af te trekken », geeft hij nog mee.

Gelukkig betekent het ontbreken van een evaluatie niet dat er geen acties werden uitgevoerd. Er werden talloze maatregelen genomen. Op het federale niveau ging het bijvoorbeeld om het toestaan van fiscale aftrekken, het toekennen van concessies voor windmolenparken in de Noordzee, de CO2-gids van nieuwe auto’s, gratis openbaar vervoer voor federale ambtenaren, en de financiering van projecten die de uitstoot van broeikasgassen beperken via ‘clean development mechanisms (cdm)’.  « We wachten op het einde van de consultatieperiode om het Nationaal Klimaatplan te herschrijven. Zo kunnen we nog niet-gerealiseerde acties opstarten », besluit Etienne Hanon. De verwezenlijking van een nieuw plan zal in elk geval worden begeleid door een taskforce die zal instaan voor de federale coördinatie van het klimaatbeleid, en uiteraard ook voor een evaluatieproces.

Bron: Duurzame Info